Απέναντι από το σπίτι μου υπάρχει ένα χωράφι, από τους λίγους κενούς χώρους που υπάρχουν στη περιοχή, ανάμεσα στις κατοικίες. Αυτό το χωραφάκι ήταν το μόνο που μου θύμηζε το χωρίο μου όταν ήρθαμε να μείνουμε στο Ηράκλειο, τη μεγάλη πολή. Εκεί έμαθα ποδήλατο, παίζαμε μήλα, ποδόσφαιρο και κάναμε εξερευνήσεις.
Με τα παιδιά της γειτονίας είχαμε φτιάξει μια ομάδα, κάτι σαν λέσχη. Κάθε καλοκαίρι ψάχναμε για δίαφορα υλικά, για άλλους άχρηστα αλλά για εμάς πολύτιμα, για να φτιάξουμε μια καλύβα για τις “συνεδριάσεις” μας. Ποτέ δεν καταφέραμε να την τελείωσουμε, αλλά για εμάς η κατασκευή της ήταν ζήτημα τιμής!
Μετά μεγαλώσαμε. Πλάκωσαν τα φροντιστήρια και βρήκαμε άλλες παρέες. Τα καλοκαίρια πια συνδιάζονταν με καφεδάκι και βόλτες στο Κούλε. Το χωραφάκι μοιράστηκε στα τρία, ισάριθμα με τα άτομα που το κληρονόμησαν. Μπήκαν πλέγματα και παντού υψώθηκαν αγριόχορτα. Κανένας δεν μπορούσε να σταματήσει την ανάπτυξή τους. Τα μονοπατάκια που είχαν χαραχτεί από τους ανθρώπους και τα φυσικά φαινόμενα, χάθηκαν.
Χθές το πρωί παρατήρησα μια κινητικότητα στο δεξί μέρος του χωραφιού. Ο ιδιοκτήτης του αποφάσησε να κτήσει πολυκατοικία. Τριόροφη με υπόγειο πάρκινγκ. Κοιτάζοντας ψηλά, πάνω από το χωράφι παρατήρησα τη σχισμάδα ανάμεσα στις πιο πίσω πολυκατοικίες. Θυμήθηκα ότι από εκεί φαινόταν το φεγγάρι όταν είχε πανσέλληνο. Πριν ακόμα νυχτώσει πρόβαλε ολόγιομο και τεράστιο. Θα μπορούσες να πείς ότι αχνωφαίνονταν οι κρατήρες που σχηματίζονται στο έδαφος του.
Τώρα πια δεν θα το ξαναδώ από εκεί. Η τριόροφη πολυκατοικία θα το πνίξει.
Πάντα σου αφήνει μια πικρή γεύση. Όταν μένεις σπίτι και δεν πας κάποια βόλτα με τους φίλους ή το αγόρι σου. Όσο η μέρα φτάνει στο τέλος της, όλο και πιο βαρετές και ατέλειωτες γίνονται οι στιγμές.
Στη τηλεόραση δε παίζει τίποτα ενδιαφέρον ενώ συγχρόνως βαριέσαι να κάνεις κάποια άλλη δουλειά. Να τακτοποιήσεις το δωμάτιό σου, να καθαρίσεις, να διαβάσεις κάποιο περιοδικό ή να σερφάρεις στο internet. Όλα μοιάζουν τόσο ίδια και ανιαρά.
Πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάζει το ταβάνι χωρίς να σκέφτομαι τίποτα, να κοιτάω τα torrents που ανεβοκατεβαίνουν και γενικά να κάνω πράγματα που δεν οφελούν την υγεία του εγκεφάλου μου.
Γιατί να συμβαίνει αυτό πάντα τα Σαββατόβραδα που είμαι μόνη;;
Ξαφνικά μου ήρθε να ψάξω για το εργασιακό μου μέλλον. Για το τί θα κάνω μετά τις σπουδές μου. Τα παράτησα όμως γρήγορα γιατί άρχισα να αγχώνομαι. Έχω καιρό μπροστά μου. Ποιός τα χέζει άλλωστε; Σάββατο βράδυ είναι, θα το γιαρτάσω! Ας είμαι και μόνη. Βάζω στο ποτήρι λίγη βότκα, ψάχνω στο pc τα αγαπημένα μου τραγούδια και ανεβάζω την ένταση.
Ταξιδεύω..Ταξιδεύω στο παρελθον. Θυμάμαι τις μέρες στο σχολείο. Τις κοπάνες, το χαβαλέ και γενικά ότι μαλακίες κάναμε τη δωδεκαετή θητεία μου στα θρανία. Καλά περάσαμε!
Γελάω. Μάλλον θα το παράκανα με τη βότκα.
Αποκοιμήθηκα στο καναπέ.
Στο 1ο επιστημονικό πεδίο εκτιμάται ότι θα υπάρξει άνοδος 800 και σε κάποιες σχολές 1000 μορίων. Στις πρώτες προτιμήσεις τα παιδαγωγικά και οι νομικές σχολές.
Αύξηση αναμένεται επίσης στο 2ο και στο 4ο επιστημονικό πεδίο. Πρώτα σε ζήτηση είναι τα τμήματα πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών και ηλεκτρολόγων μηχανικών και μηχανικών ηλεκτρονικών υπολογιστών. Εντυπωσιακή άνοδο που μπορεί να φτάσει και τα 1.000 μόρια εκτιμάται ότι θα υπάρξει στα τμήματα των ΤΕΙ.
Σε ό,τι αφορά το 3ο επιστημονικό πεδίο (ιατρικές σχολές), σημαντική αναμένεται η άνοδος στα ΤΕΙ, όπως για παράδειγμα στις σχολές νοσηλευτικής, και σταθερότητα στις μεσαίες σχολές.
Το τρίτο πεδίο θα έχει επίσης τα περισσότερο υψηλόβαθμα τμήματα καθώς και τα περισσότερα που θα απαιτήσουν βαθμολογίες μεγαλύτερες από 19.000 μόρια. Στο 5ο Πεδίο (σχολές Οικονομίας και Διοίκησης) εκτιμάται ότι η αύξηση θα είναι σημαντική τόσο στις υψηλόβαθμες όσο και στις μεσαίες σχολές.
Το τελευταίο εξάμηνο τα ΜΜΕ σκορπούσαν ψιθύρους για πρόωρες εκλογές, περιμένοντας ο πρωθυπουργός να λάβει την απόφαση για προσφυγή στις κάλπες. Κάλλιο αργά παρα ποτέ λένε και οι εκλογές προκυρήθηκαν για τις 16 Σεπτεμβρίου 2007.
Εκλογές εξπρές δηλαδή καθώς η προεκλογική περίοδος θα διαρκέσει λιγότερο από ένα μήνα. Όσο λιγότερο τόσο το καλύτερο βέβαια! Θα μας κουράσουν λιγότερο με τις διαφημίσεις τους, θα βλέπουμε λιγότερο τα πρόσωπά τους στη τηλεόραση, θα ακούσουμε λιγότερες υποσχέσεις, θα σπαταλίσουν λιγότερο το δημόσιο χρήμα (τα λεφτά μας εννοώ) και θα μολύνουν λιγότερο το περιβάλλον με τις αφίσες τους!
Έχω όμως μια απορία. Ποιά είναι η επίσημη αιτία που προέβαλε ο κ. Καραμανλής για να ζητήσει πρώορες εκλογές από το πρόεδρο της Δημπκρατίας; Στις τελευταίες εθνικές εκλογές του 2004, επίσημη αιτιολογία ήταν το σχέδιο Ανάν που θα δινόταν για ψήφιση.. Φέτος;;
Άλλο δύο ερωτήματα.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που μία κυβέρνηση εξάντλησε τη τετραετία;; Τα 19 χρόνια που ζω, δεν θυμάμαι κάποια.
Γιατί πρέπει να γίνονται πάντα πρώορες εκλογές; Βαρλεθηκαν να κυβερνούν;
Σήμερα, 26 Ιουλίου του 2007, κλείνω τα 19 χρόνια ζωής. Κάτι τέτοιες μέρες είναι που με πιάνουν τα περίεργά μου..! Βλέπεις ότι μεγαλώνεις, αναρωτιέσαι τί έχεις καταφέρει στη ζωή σου και τα λοιπά υπαρξιακά.
Αυτά συλλογίζομαι όλο το βράδυ της παραμονής των γεννεθλίων μου και είμαι χάλια.. Γιατί να με πιάνουν αυτές οι “μίνι καταθλήψεις” τις στιγμές που πρέπει να είμαι χαρούμενη;; Ίσως επειδή πέρνω τα πράγματα πολύ σοβαρά.. Ώρες – ώρες σκέφτομαι ότι πρέπει να είχα κάνει ένα κάρο πράγματα (που δεν έκανα ποτέ) και αισθάνομαι εντελώς άχρηστη!!
Σκέφτομαι πως αύριο θα σηκωθώ αρκετά πρωϊ. Όχι.. Δεν θα πάω στην εκκλησία (με έχουν τάξει η δικοί μου στην Αγία Παρασκευή, μεγάλη η χάρη της, που θυμούμαστε τη μνήμη της τη συγκεκριμένη μέρα). Απλά δεν θέλω να ξεκινήσει η μέρα μου με ψαλμωδίες, κοσμοσυρροή, ανάπηρους που ζητούν ελεημωσύνη, να στέκομαι μέσα στο λιοπύρι και να φάω στη πλάτη μου όλη τη κίνηση του Ηρακλείου.. Θα κάνω πράγματα που με ευχαριστούν και θα βάλουν στην άκρη τη κακή διάθεση!
Θα πάω στη τράπεζα να ανοίξω τον πολυπόθητο λογοριασμό μου, όχι σε κατάστημα του κέντρου (δεν θα με πτωήσουν οι ουρές. Είπαμε! Το κάνω επειδή το θέλω!). Θα περάσω και από ένα κοντινό κατάστημα ρούχων να κάνω ένα δωράκι στον εαυτό μου!
Με τόσα “θα” μοιάζω με πολιτικό, αλλά επειδή δεν είμαι έχω σκοπό να τα πραγματοποιήσω!
Άμα καταφέρω να περιποιηθώ το κουνούπι που με περιτριγυρίζει τόση ώρα, μια χαρά με βλέπω!
Πιστεύω ότι είναι το καλύτερο αγχολιτικό πριν από ακόμα μία Δευτέρα.. Μια Δευτέρα είναι πάντα Δευτέρα άλλωστε! Είτε κάθεσαι είτε δουλεύεις..
Βλέπεις πως ήταν η Ελλάδα πριν 50 χρόνια. Διακρίνεις μια αθωότητα, μια γαλήνη. Χωρίς τα ειδικά εφέ, τα επιβλητικά soundtrack και τις λοιπές υπερπαραγωγές.. Αντιθέτως ακούς μπουζουκάκι, ελληνικά τραγούδια, φωνές γέλια και ατάκες. πράγματα γνήσια και όχι μασκαρεμένα.
Σκέφτεσαι ότι “κάποτε” υπήρχαν εποχές χωρίς άγχος, προβλήματα (εκτός χρημάτων, καταραμένα!). Τα παιδιά έπαιζαν ακόμα στους δρόμους, ζούσαν. Δεν ήταν κλεισμένα σε γκαράζ και γκρίζους τοίχους.
Αλλό τότε και άλλο τώρα.. Πολλές φορές λέω από μέσα μου: “Μακάρι να ζούσα τότε, σ’αυτές τις εποχές…”
Τελειώσα με την εξεταστική και τις λοιπές υποχρώσεις!! Ένα υπέροχο καλοκαίρι διαγράφεται μπροστά μου. Μπανάκια, ξενύχτια και τρέλες που είχαν αρχίσει να μου λείπουν..
Είμαι περίπου ένα μήνα μακριά από την ανανέωση του μπλογκ, αλλά θα αρχίσω να γράφω πραγματάκια σύντομα. Ήδη έχω κάποια υπ’ όψιν μου.
Ένα υπέροχο καλοκαίρι διαγράφεται μπροστά μου. Μπανάκια, ξενύχτια και τρέλες που είχαν αρχίσει να μου λείπουν.. 
